VOOR DE LIEFSTE ONBEKENDE

Geplaatst: 22 september 2012 in Alles draait om de inhoud!

De Utrechtse stadsdichter Ingmar Heytze staat niet bekend als religieus. Maar toch. Kan een dichter niet-gelovig zijn? Hij of zij verwijst met woorden naar wat nog niet gezien wordt en ons toch omvat, en tegemoet komt. Ik kan de essays van Willem Jan Otten goed volgen, als hij juist als dichter tot geloof gekomen is, en als gelovig mens tot dichten komt.

Dit is geen poging om Heytze stiekem een kerk of religie in te praten. Het is alleen een opzetje om een gedicht van hem te citeren. Het is in zijn geheel te vinden op http://www.poezie-leestafel.info/ingmar-heytze Daar dan doorbladeren naar beneden, links onderaan.

Het heet Voor de liefste onbekende

Heytze slaagt erin om de verwachting van iets nieuws uit te drukken. Ik vind dat de fundamentele houding van het geloof: dat je open staat voor kennismaking met Hem die bje nog niet kent. En tegelijk spreek je Hem al aan, omdat je weet dat Hij jou al wel kent:

Wat ben ik blij dat ik je nog niet ken.

Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.

Een aantal verzen laat ik weg. Hoe zit dit met auteursrecht? Maar klik vooral op de link en lees het gedicht in zijn geheel! Ik denk aan Bijbelse parabels, over de Bruidegom die voorbij trekt, over het kloppen aan de deur die open zal gaan, en over de overweldigend goede tijd die komen zal. Brieven in de Bijbel die wijzen op het belang van gastvrijheid, “want zonder het te weten hebben mensen engelen gehuisvest”. Over wachters die uitzien naar de morgen. Het verlangen naar d geliefde in Hooglied. In allerlei toonaarden wordt verlangen, verwachting, en aarzeling om te kennen of om te kunnen kennen überhaupt als geloofshouding getekend in de bijbelse teksten, tegelijk in de zekerheid dat het overweldigend zál zijn, en dat er een Heer is die mijn denken en voelen en zijn omvat met zijn liefde. Dat herken ik op een seculiere manier in dit gedicht, dat eindigt:

Wacht een maand, een jaar,
de eeuwigheid en één seconde meer –
maar kom, voor ik mijn ogen sluit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s