Post Tagged ‘faith’

Een gespreksgroep heeft het over “de hemel”. Waar is die? En wat gebeurt er? Elke exacte, natuurwetenschappelijke poging breekt stuk. Is “hemel”daarom onzin?

Een andere poging, over een andere boeg: een filmpje van Pixar. Natuurwetenschappelijk gezien is het onzin. Het is fantasie. Animatie. De makers hebben waarschijnlijk gemaakt om te entertainen. Juist daarom is het filmpje vrij voor interpretatie. Het is vrij om er betekenis in te zien. Of niet. Ik stel voor van wel. Zie dit filmpje als verhaal over wat de hemel met je doet. In bijbelse zin.

Dat de grote vogel komt, laat zien wat er gebeurt als je iets met hemel kunt. De grote blauwe vogel komt en het geruzie stopt. Een hemelse vrede daalt over de kwetterende vogeltjes neer. Er is iets wat groter isd an hun gewketter. er is een macht omgeven dor wolken, groter dan zij allemaal bij ekaar. Maar niet onvriendelijk. Eerder onbekend.

Als de grote vogel dichtbij komt, willen de vogeltjes van hem af. Hij komt hun té dichtbij. Ze hakken hem weg van hun kabel. Als ze van hem af zijn ontsteekt de grote blauwe vogel in een bevrijdende schaterlach. De kleine kwettervogels komen stuk voor stuk bij hem. Ze kunnen er niks aan doen. Overbodige ballast, mooie veren en loos gekwetter hebben ze afgelegd. Ze zijn puur wie ze zijn.

Is dit al te vaag misschien? Als ik dit teruglees, denk ik van wel. Maar ja, dan moet je een andere keer maar eens meedoen met zo’n gespreksgroep.

Advertenties

In een kerk wordt een kindje gedoopt. De naam van het kindje wordt genoemd. De ouders noemen die naam en doen een belofte. Maar wie het kindje later zal zijn, dat weet niemand. Toch wordt het gedoopt. In het lied “The good life” van Anouk, zie ik waarom. De doop geeft je een overschot aan licht en liefde mee. In het filmpje van Anouk zie je hoe een jongen dat overschot aanspreekt: zijn doop! Het leven kan tegenvallen. Je kunt je soms enorm in de nesten werken. Maar terugkijken, naar wat je meekreeg, dat opent je ogen voor “The good life”. De jongen vlucht uit de handen van criminelen. En passant citeert Anouk nog Prediker 3. Maar de film eindigt anders dan de song zelf. De film laat de vraag open: is het echt, of een droom? De film en dit lied vragen: waarin geloof jij? Noodlot of bevrijding? Wat is echt voor jou?

John Mayer zingt: “Love ain’t a thing, love is a verb”. Liefde is niet een ding. Je kunt liefde niet beetpakken. Liefde is een werkwoord.

Het liedje klinkt dichtbij, alsof hij het in je oor fluistert. Goed gedaan, John! Want er is veel dat je van een afstand kunt bekijken. Je kunt van een afstand kijken naar wat je eet, naar apparaten, naar mensen en zelfs naar God. Van een afstand kun je daar dan afstandelijke dingen over zeggen. Dat het eten gezond is of niet, bijvoorbeeld. Of dat je die ene telefoon beter vindt dan de andere. Of dat God bestaat of niet.

Maar liefde is een werkwoord, en dat komt dus dichtbij. Als je kunt ook met liefde omgaan met eten, met apparaten, met mensen of met God. Dan gebeurt er iets anders. Dan kom je niet met algemene uitspraken. Dan vertel je hoe je genoten hebt van eten, of wat er voor bijzonders aan is. Dan ga je voorzichtig om met je telefoon, en behandel je die met respect, en zorg je aan het einde van het functioneren voor recycling. En als je met liefde omgaat met God, dan volsta je niet met “bestaat” of “bestaat niet”. Dan is het eerder: “ik zoek”, of “ik ben blij”, of “ik ben teleurgesteld”.

Liefde is een werkwoord. Dat is waar. Als je met liefde in het leven staat, dan gebeurt er iets, met jou, en met alles waarmee je in aanraking komt. Dan is er geen eindconclusie van een afstand. Nee, dan is er beweging en toekomst.

Waarom zou je dat doen? Waarom is er liefde? Volgens iemand in de bijbel krijg je liefde. Je hoeft het niet te bedenken. Het wordt je gegeven. De vraag is alleen of je dat oppakt. Maak je van liefde een werkwoord? Als je dat doet, dan volgt de rest vanzelf. Eén van de eerste christenen zei: “Ons kennen schiet te kort. Maar straks zal ik volledig kennen zoals ik zelf gekend ben. Ons resten dan geloof, hoop en liefde. Maar de grootste daarvan is de liefde.”

Racoon is Nederlandstalig gegaan! Het typsiche Racoongeluid in je eigen taal. Op internet staat: ““Oceaan” is een mooi liedje geworden met een aardse tekst zoals frontman Bart het zelf noemt” Kan een Oceaan aards zijn? Het is recht voor z’n raap. Het is een schreeuw, tegen de losse eindjes. Tegen de versnippering van wat je meemaakt. Het zou troost zijn als alles op zijn plaats valt. Als er een oceaan zou zijn, waarin alles samenkomt? Want je kunt stomme dingen doen. Je kunt jaloers zijn. Je kunt verliefd zijn. Maar waar is een oceaan, die niet oordeelt, waarin alles één is?

Er is verrekte veel te zeggen

en te liegen nog veel meer,

heel veel bagger bloot te leggen

al doet het graven nog zo’n zeer

Ik ben een eikel maar ik leer.

Een oceaan om in te vluchten,

nooit jaloers te hoeven zijn,

liefde om mijn hart te luchten,

een oceaan: hoe lekker zou dat zijn

“Oceaan” lijkt op een oud lied. Een lied uit de bijbel. Racoons oceaan heet in dat lied “U”: “U hebt de mensen bijna goddelijk gemaakt en alles aan zijn voeten gelegd: de dieren van het veld, de vogels aan de hemel, de vissen in de zee en alles wat trekt over de wegen der zeeën.”

Een oceaan vol tranen is van mij

alleen van mij.

Racoon laat de “U”/”Oceaan” buiten zich en binnen zich stromen: een oceaan om te verzuipen; een oceaan alleen van mij. Precies zo is God. Iedereen kan alles over Hem fantaseren. Onzin, bagger en waarheid. Wat je maar wil fantaseren over Hem. Tegelijk geeft God uit liefde het talent van de fantasie. “Wat is de sterveling dat U aan hem denkt?” Met fantasie zingt Racoon een lied over troost, thuis zijn in je leven. Over God? Aards inderdaad. En spiritueel.