Mailtje van SKIN:

Bericht voor de landelijke kerken, plaatselijke kerken en gemeenten en christelijke organisaties die betrokken zijn bij het vluchtelingenwerk
 
Wij verzoeken u dit bericht breed te verspreiden. In veel plaatsen in Nederland spelen kerken een rol in de opvang van en hulpverlening aan vluchtelingen. Allerlei christelijke (koepel)organisaties waaronder Missie Nederland, Nederlandse Zendingsraad, Prisma en Raad van Kerken pleiten in dit verband voor een menselijke benadering, waarin christenen een constructieve rol kunnen spelen.
Samen Kerk in Nederland (SKIN), de landelijke vereniging van migrantenkerken en internationale kerken in Nederland, doet daarbij een dringend beroep op de initiatiefnemers om zo veel als mogelijk is, migrantenkerken en internationale kerken in hun omgeving bij dit werk te betrekken.
Veel migrantenkerken hebben leden die ook vluchtelingen zijn (geweest) en soms getraumatiseerd in ons land aankwamen. Christenen uit de huidige conflictgebieden in het Midden-Oosten en in Afrika hebben in een aantal plaatsen in Nederland hun kerken gevestigd, waarin de taal, cultuur en kerkelijke traditie van de landen van herkomst identiteitsbepalend zijn. Vanuit hun ervaringsdeskundigheid en kennis van de talen en culturen van vluchtelingen kunnen zij een belangrijke bijdrage vervullen.
In de bedoelde samenwerking ligt voor de autochtone Nederlandse kerken en christelijke organisaties een kans contacten op te bouwen met migrantenkerken. Daarin ligt de mogelijkheid besloten om samen te werken aan effectieve hulp voor de vluchtelingen en de opbouw en uitbouw van de kerk van Christus in Nederland.
Voor informatie kunt u terecht bij SKIN via de onderstaande contactgegevens (het liefst per e-mail).

Samen Kerk in Nederland (SKIN) / Together Church in The Netherlands
Koningin Wilhelminalaan 5
3818 HN Amersfoort
T 033 44 50 655
M 06 49 63 33 58
W
www.samenkerkinnederland.nl
E  
info@skinkerken.nl

Advertenties

Een gespreksgroep heeft het over “de hemel”. Waar is die? En wat gebeurt er? Elke exacte, natuurwetenschappelijke poging breekt stuk. Is “hemel”daarom onzin?

Een andere poging, over een andere boeg: een filmpje van Pixar. Natuurwetenschappelijk gezien is het onzin. Het is fantasie. Animatie. De makers hebben waarschijnlijk gemaakt om te entertainen. Juist daarom is het filmpje vrij voor interpretatie. Het is vrij om er betekenis in te zien. Of niet. Ik stel voor van wel. Zie dit filmpje als verhaal over wat de hemel met je doet. In bijbelse zin.

Dat de grote vogel komt, laat zien wat er gebeurt als je iets met hemel kunt. De grote blauwe vogel komt en het geruzie stopt. Een hemelse vrede daalt over de kwetterende vogeltjes neer. Er is iets wat groter isd an hun gewketter. er is een macht omgeven dor wolken, groter dan zij allemaal bij ekaar. Maar niet onvriendelijk. Eerder onbekend.

Als de grote vogel dichtbij komt, willen de vogeltjes van hem af. Hij komt hun té dichtbij. Ze hakken hem weg van hun kabel. Als ze van hem af zijn ontsteekt de grote blauwe vogel in een bevrijdende schaterlach. De kleine kwettervogels komen stuk voor stuk bij hem. Ze kunnen er niks aan doen. Overbodige ballast, mooie veren en loos gekwetter hebben ze afgelegd. Ze zijn puur wie ze zijn.

Is dit al te vaag misschien? Als ik dit teruglees, denk ik van wel. Maar ja, dan moet je een andere keer maar eens meedoen met zo’n gespreksgroep.

fighting sheepWaar mensen zijn, zijn op z’n tijd conflicten. We zijn het nu eenmaal niet altijd met elkaar eens. We zien ieder op onze eigen manier de werkelijkheid. We hebben soms verschillende belangen en posities. Dan krijg je dat. Dat conflicten in kerken voorkomen is daarom ook onvermijdelijk. Kerken zijn mensenwerk. Dus ook in kerken zijn op z’n tijd conflicten. Toch is het vaak jammer als zo’n conflict er is. Het liefst zou je allemaal in vrede met elkaar samenleven. Het ideaal is: vergeven, elkaar in wijsheid terechtwijzen, mezelf minder achten dan de ander. Maar dat ideaal wordt soms niet gehaald. Dan staan mensen met kille harten en hete hoofden tegenover elkaar. Ook in de kerk. Rottig. “Dit is toch niet christelijk”, hoor je dan zeggen. Maar als het niet christelijk is, wat is het dan wel?

De amerikaanse theologe Penny Becker bestudeerde conflicten in 23 kerken rond Chicago. Wat zij ontdekte was dat in het rottige van het conflict misschien ook iets nuttigs steekt. Wat zij namelijk zag is dat ieder conflict te maken heeft met de manier waarop een kerk in elkaar steekt. Elke kerk vindt dat er een bepaalde kerntaak is. En die kerntaak, die is nauw verbonden met het soort conflict dat typisch in die ene kerk kan ontstaan. Er zijn er vier. Vier soorten conflicten. Elke soort conflict heeft direct te maken met een soort opvatting over “dit is onze kerntaak”.fighting church

Zij zag bijvoorbeeld kerken die zeiden “wij zijn er voor de aanbidding, en we willen onze mensen helpen om zich geestelijk te ontwikkelen”. Als er in zulke kerken conflicten ontstonden, dan gingen die over geld, of over veranderingen in de eredienst en liturgische muziek. Iedereen die wat van kerken weet, weet ook hoe heftig zoiets kan zijn.

Ze zag ook kerken die hun familie-achtige verbondenheid met elkaar voorop stellen. Alle leden horen bij elkaar en beslissen samen over hoe “we” het doen. Ruzie in dat type kerk gaat vooral over buitenstaanders. Dat kan de predikant of pastor zijn. Dat kunnen nieuwe leden zijn. Mensen die zomaar met een nieuw idee komen. Dan ontstaat bonje.

Daarnaast zag ze kerken die open en uitnodigend willen zijn. Er wordt aan gemeenschapszin gewerkt. Geloof moet betekenisvol zijn voor individuele leden. Veranderingen worden normaal gevonden. Toch komen ook hier ruzies voor. Die gaan meestal over hoe de kerk z’n aanpak betekenisvoller en relevanter moet maken. Of er is onenigheid over maatschappelijke kwesties.

Tot slot zijn er de kerken die zichtbaar willen zijn in de lokale samenleving, die een predikant of pastor hebben die “naar buiten treedt”. Ruzies gaan in dat soort kerken vaak over de “juiste” positie van een kerk in de woonplaats, of over de beste aanpak waarmee de kerk invloed houdt.

Het bovenstaande betekent niet dat “iedere kerk het conflict krijgt dat ze verdient”. Dat hoor je wel eens. Maar is weer zo fatalistisch. Er is wel degelijk iets aan te doen. Dat een conflict er is, is jammer. Misschien zelfs rottig. Maar het kan ook nuttig zijn. Want het type conflict kan een kerk helpen om zichzelf te vraag te stellen: welk idee over een kerntaak hebben we? Zijn we daar misschien wat te eenzijdig, of te krampachtig mee bezig? Zo kan een conflict nuttig zijn, want het is een spiegel. De spiegel helpt je om te zien of je misschien een beetje doorgeschoten bent in je opvattingen. Is er niks belangrijker dan die ene soort muziek in de eredienst? Waarom? Is die maatschappelijke kwestie werkelijk de moeite waard om verwijderd te raken van elkaar? Misschien wordt het tijd om de bakens wat te verzetten. Of misschien kun je de stress wat opzij zetten en eerst eens aandachtig luisteren naar wat die “buitenstaander” te vertellen heeft.

Ruzie is rottig. Maar soms is ruzie ook nuttig. Want met het inzicht van Becker kan ruzie helpen om opnieuw te ontdekken wat de kerntaak van een kerk is. En daarmee komt weer boven tafel wat dat is in de kerkelijke praktijk: kunnen vergeven, elkaar in wijsheid terecht wijzen, jezelf minder durven achten dan de ander.fighting church peace

Kortom, ruzie in de kerk? Begin er niet aan, zou ik zeggen. Maar als het er is: geen paniek, je komt er verder mee.

Pieter van Winden

kerk als netwerk500 deelnemers gaven zich op voor het landelijk missionair festival in Utrecht. Knap georganiseerd! De deelnemers zoeken hun weg in een stortvloed aan interessante workshops. De powerpoint die ik gebruik vind je hier: CONCREET & HAALBAAR Het wordt werken, werkvormen, interactie en creativiteit in drie kwartier. Is dit nou missionair? Het is zenden én ontvangen. Van verkondigen naar netwerken. Enkele gemeentes zijn gevraagd om deze aanpak te testen en erop te reageren. Zij doen mee in de workshops en laten hun reactie horen in de presentatie. Zo wordt het een mix van kritische noten, praktische tips, hoopgevende ideeën, en realistische checks. Op weg naar een social-media-vaardige kerk.

Afbeelding  —  Geplaatst: 7 november 2014 in Nieuwe Initiatieven, Uncategorized
Tags:, , , , , , , , ,

Op zaterdag 8 november is het Landelijk Missionair Festival. Dat vindt plaats op Haydnlaan 2, in Utrecht. Hieronder vind je informatie over de twee workshops die ik hoop te geven. Om 11.15 en 13.15 ben ik in Gate 05. In vijf stappen effectief aan de slag met social media. Dat kan zonder uitgeput te raken. In tegendeel: het is leuk. In deze workshop ga je stap voor stap praktisch en met inspiratie aan de slag. Social media kun je met je kerk namelijk gewoon doen. Zelfs als je niet iedereen meekrijgt. Klik HIER [WORKSHOP Social Media en Kerkennacht] voor wat we gaan doen in de workshop: er is één event, met drie doelen en in vijf stappen. De kern van het plan is dat je één event pakt waar je alles op richt. Bijvoorbeeld dat je als kerk meedoet aan de kerkennacht van juni 2015. Daar gaan we van uit, maar je kunt ook een andere event kiezen. Rondom die event zet je een compleet, doorwrocht en effectief social mediaplan in werking. Open en eerlijk bereik je wat je je ten doel stelt: what you see is what you get, met je complete kerk. Maar let op: check vooraf of je er geschikt voor bent. Kijk daarom eerst eens naar de drie doelen en de vijf stappen. Dit is het werkmateriaal van de workshop. Beslis daarna pas óf deze aanpak iets voor je is. Welkom. Mét advies door Pieter van Winden tussentijds. En met terugkom-workshop in 2015!

vijf stappen

links: this went thru my mind

Geplaatst: 11 oktober 2014 in Uncategorized

preachersmith

Church, culture, demographics & multi-racial: The Changing Face of the American Church

“If you ask, would you like to have a multiethnic church, everyone says, ‘that would be wonderful’ … When you ask, what are you doing to make that happen—that’s when you hear the crickets.”

Contentment, life, meaning, significance & stimulation: What If Having an Extraordinary Life Isn’t the Point?

“What we are called to do every day, right where God has placed us, is rich and rewarding. … Sometimes, the best way to change the world is to live extraordinarily in what looks like an ordinary existence—to radically love and serve those around us every day, no matter where we are.”

Pornography & repentance: * Men and Porn (a four-part series; parts 1, 2, 3 & 4)

“The tips and suggestions below are based on my research into cognitive psychology over the…

View original post 111 woorden meer

In een kerk wordt een kindje gedoopt. De naam van het kindje wordt genoemd. De ouders noemen die naam en doen een belofte. Maar wie het kindje later zal zijn, dat weet niemand. Toch wordt het gedoopt. In het lied “The good life” van Anouk, zie ik waarom. De doop geeft je een overschot aan licht en liefde mee. In het filmpje van Anouk zie je hoe een jongen dat overschot aanspreekt: zijn doop! Het leven kan tegenvallen. Je kunt je soms enorm in de nesten werken. Maar terugkijken, naar wat je meekreeg, dat opent je ogen voor “The good life”. De jongen vlucht uit de handen van criminelen. En passant citeert Anouk nog Prediker 3. Maar de film eindigt anders dan de song zelf. De film laat de vraag open: is het echt, of een droom? De film en dit lied vragen: waarin geloof jij? Noodlot of bevrijding? Wat is echt voor jou?

http://fitformissions.wordpress.com/2013/05/01/stamhoofd/

Je kunt ook op z’n Afrikaans naar koningen en kroningen kijken: Nederland heeft een nieuw stamhoofd.

Koninginnedag is voorbij. Alles is goed verlopen. Er waren nauwelijks incidenten, geen rampen, geen grote missers.

De laatste koning?

De laatste koning?

Het enige dat miste was religie. Hoewel, het ontbrak niet helemaal.  Twee rabbijnen kwamen in beeld: gasten bij de plechtigheid namens de joodse gemeenschap. God werd genoemd in couplet 6 van het Wilhelmus. God werd genoemd bij de eed. Dat was het. In zijn toespraak had Willem-Alexander het over zijn taak en betekenis voor het land. Bij de tocht over het IJ was het allemaal mooi en creatief. Maar geen religie, geen geloof, geen kerk, moskee of synagoge.

Het is terecht. De koning heeft als hoogste ideaal dit land te verbinden en te versterken. Hij gaat zijn functie uitoefenen om dat te regelen. Hij gaat dat goed doen, belooft hij. Geloof kan er dan inderdaad maar beter buiten blijven.

Maar voor het koningschap  is het riskant. Erfelijk koningschap bestaat nu eenmaal op grond van het besef van bestemd zijn door een lot, of geroepen zijn door Iets of Iemand, of deze taak opgelegd kríjgen. Het is principieel verbonden met religie: met het accepteren namelijk van een hoger of groter iets. Met (een) God dus. Als je religie weg laat, houd je een functie over die in principe door iedereen kan worden uitgeoefend. Hoe lang is het land enthousiast over Willem-Alexander? Waarom kiest men na hem niet een leukere koning? Iemand die de functie beter en goedkoper kan uitoefenen? Ik zie het al voor me: een verkiezing via het programma The King Factor! Leuk toch? Nu nog sprookjesachtiger!

Niets is wispelturiger dan de volkswil. Dus als je alleen daar je koningschap op bouwt, zou Willem-Alexander wel eens de laatste koning van Nederland kunnen zijn. We zullen zien.

Een goed spreekwoord luidt: beter goed gejat dan slecht bedacht. Op die manier kwam ik aan het onderstaande verhaal. Maar een beter gezegde luidt: “Kill your darlings.” En dus sneuvelde dit verhaal, en zal het zondag niet door mij verteld worden. De kroning, Bram Moszkowicz en de terreurdreiging in Leiden krijgen voorrang. En bovenal natuuurlijk de lokale geloofsgemeenschap, deze week lieve mensen van de Maranathakerk in Ermelo, die op een schitterende manier hun weg zoeken met God.   

Het verhaal over de blustrommel. Een boer uit Polen, 18e eeuw, was altijd in zijn ene dorpje geweest. Hij was er geboren, hij was er opgegroeid, en hij werkte en leefde er. Op een dag moet hij naar Wenen, naar de rechter, voor een erfenis kwestie. Enfin, hij loopt door de grote stad. En opeens beginnen er mensen te hollen. En ook hoort hij trommelslagen. In verwarring vraagt hij wat die trommels betekenen. “Weet je dat dan niet”, antwoordt de man, “als er brand uitbreekt, dan slaan we hier op trommels, zodat het vuur snel geblust kan worden.” De boer vond dit een grandioze uitvinding. Voor hij naar huis terugkeerde, kocht hij een trommel. Hij was nog niet lang thuis, of er brak brand uit. In zijn eigen huis. Snel zocht hij zijn trommel op en begon er krachtig op te slaan. Hij trommelde als een bezetene zonder ook maar iets te ondernemen om de brand te blussen. Het vuur doofde pas toen zijn huis in de as was gelegd en de boer uitgeput van het trommelen op de grond lag. 

Een tijd later kwam er een handelaar uit Wenen voorbij. De boer vertelde hem zijn verhaal. Toen moest de handelaar lachen: “Dacht je nou echt dat de brand alleen door trommelslagen geblust kan worden? Het is slechts een signaal, voor mensen om water te gaan halen en het vuur te doven!”

Rabbi Mendel, die dit verhaal vertelde, was even stil. Toen zei hij: “Het vuur, mijn kinderen, is de zonde, het lijden van deze wereld. De trommel is onze eredienst, waar de oproep tot omkeer en heiliging van uitgaat. Onze toewijding aan de Eeuwige die op deze oproep volgt, is als het water waardoor het vuur geblust wordt.”blustrommel